ضعیفترین بخش شخصیت ما کدام است؟

-چه هیکل قشنگی داری بری بدنسازی همه رومبهوت اندامت میکنی! …چه صورت زیبا و فتوژنیکی! بهت میاد هنرپیشه سینما بشی!..عجب صدایی،چرا نمیری خواننده بشی!…چه قدر جوکهای بامزه ایی تعریف می کنی، شومنی(showman) بهت میاد…عجب دست فرمونی…چه رقصی….وای عجب چشمایی …چه اندامی!…چه موهایی!…

-اینها نمونه هایی از اظهارنظر های ما در مورد دیگرانه…یعنی نشانه های ظاهری و فیزیکی دیگران رو میبینیم و به قصد شاد کردنشون نظر میدیم.شاید با این کار خوشحالشون کنیم ولی این خوشحالی خیلی موندگار نیست.. این فیدبکهایی که همه ی ما بطور گسترده نسبت به ظاهری ترین و دم دست ترین ویژگی یک فرد میدیم ،میدونید تو دراز مدت چقدر میتونه به ضرر اون آدم باشه؟؟ وقتی همه ی ما فقط روی  یه ویژگی ِ ظاهری  و قابل دیدِ یه آدم فوکوس میکنیم و اونو بزرگ میکنیم، ممکنه اون شخص رو دچار توهم و عدم تعادل شخصیتی کنیم..ممکنه طرف خودش رو و مسیر رشدش رو تو زندگی گم  کنه و یکی دو دهه از عمرش رو صَرف پروار کردن اون ویژگی ظاهری کنه تا بازم توجهاتِ بیشتری از مردم بگیره و اینجوری برای مدتی احساس خودارزشمندی و خوشحالی کنه.دلخوشی به ویژگیهای ظاهری و عدم پرورش سایر ابعاد وجودی ِ عمیقتر، مانند تواناییهای ذهنی و  استعدادهای هنری که نیاز به گذاشتن انرژی برای آموختن و یادگیری دارند منجر به نارسی و رشد نیافتگی شخصیت آدمی میشه .IMG_20160830_151311

-کاش بجای دیدن با چشم سر ،دلسوزانه و با نگاهی عمیقتر بخشهای ضعیفتر ذهنی-روانی و شخصیتی هر فرد رو شناسایی کنیم و با دادن فیدبک ِ تشویقی ،موجب پرورش اون صفت ضعیف بشیم.صفتی که در آینده و دراز مدت میتونه سرنوشت خوبی رو برای اون فرد رقم بزنه.

-مثلا بجای تحسین از چشم و ابرو و قد و بالا و توده ی عضلانی  یه پسر یا دختر،چه ایرادی داره بگیم:ماشالا چه ذهن تحلیگری داری!…چقدر خوب احساس آدمها رو درک می کنی!…دلبستگیت به طبیعت قابل ستایشه…چه نگاه دقیق و موشکافانه ای به پدیده های دنیا داری!…بهت میاد خیلی اهل مطالعه باشی!بهت میاد مشکلات رو با درایت حل کنی!چه خوش فکری!بنظر میاد میتونی اعتماد به نفس بالایی داشته باشی! فهم موسیقیت چه عالیه!چه خوب حرف دیگران رو درک میکنی و چه خوب احساس درونیتو ابراز میکنی!توان مدیریتیت تحسین برانگیزه!میدونی تو اگه یه کم تمرکز و ثبات بیشتری داشته باشی سرآمد همه ی همتاهات میشی!و….IMG_20160830_151235
-البته این هم حقیقت داره که بعضی از آدمها از بس به توانمندیهای درونی و ذهنی خودشون پرداخته اند، در بخش فیزیکی و جسمی و یا در زندگی مادی و عینی دچار نقص و کمبود شده اند.بنابراین اونجا باید دقیقا برعکس عمل کرد و باید فیدبکهای تشویقی معکوس داد.اونی که سالها غرق درس و کاوشگری علمی بوده و از ورزش و سلامت جسمانیش  و از لذتهای متناسب سنّش غافل بوده،او هم رشد تک بعدی داشته و در سنین بالاتر ،ازین رشد تک بعدی و نامتوازن دچار پشیمونی و حسرت خواهد شد.

-در علم روانشناسی،برای هر شخص چهار کارکرد در نظر گرفته و تعریف میشه که کارکردهای اول و دوم تا میانسالی ،زمام امور اون شخص رو در دست دارند و یکجانبه و افراطی زندگی رو به پیش میبرند.ولی کارکردهای سوم و چهارم شخص که ضعیفترند بترتیب در چهل سالگی و پنجاه سالگی کمبود و ضعف خودشون رو به رخ ِ اون شخص میکشند و برای رسیدن به تعادل و زندگی بهتر،ادمی ناچار میشه به سراغ اونها بره و تقویتشون کنه. ولی واقعیت اینه که  اون زمان  شاید دیگه دیر شده باشه و فرصتهای خوب ِ زندگی ، سوخته و برباد رفته باشه.IMG_20160830_151208

-مثلا کسی که یک زندگی پر از عاطفه و مردم دوستی داشته و همیشه نیازهای خودش رو بصورت غیر منطقی و غیر عقلانی فدای دیگران و یا جامعه کرده،حالا در سن پنجاه سالگی متوجه میشه که بخاطر ضعیف بودن در تصمیم گیریهای منطقی و دوراندیشانه،از حداقل های رفاه و امنیت مالی بی بهره است و بجز یکسری تقدیرنامه و  مدالهای اخلاقی ِ افتخار آفرین که بر دیوار خانه نصب شده ،پشتوانه ی واقعی برای رفع مشکلات و امورات روزمره ی زندگی نداره.یعنی اون شخص کارکرد اول شخصیتیش که احساس نوعدوستی بوده رو حسابی زیست کرده ،و کارکرد چهارمش(ضعیفترین ویژگی شخصیتش) که دوراندیشی و عقل معاش بوده رو معطل گذاشته و حالا اهمیت اون رو در شرایطی  درک میکنه که فرصتهای مناسب رو از دست داده.

-یا شخصی که تا چهلسالگی فقط مشغول زندگی مادی و کسب درآمد و موفقیت بوده و از دیدن وجوه معنوی و غیر مادی ِ  زندگی غافل بوده،کم کم احساس میکنه که  دچار نوعی خلا و  احساس پوچی شده و از خودش میپرسه که خب!؟ که چی؟اینها به چه درد من میخوره؟چرا زندگی برام بی معنیه؟

_هر یک از ما میتونیم با مراجعه به یک روانپزشک یا  مشاورِ با تجربه ابعاد مختلف شخصیتی خودمون رو بشناسیم و متوجه بشیم که تا دیر نشده،کدامیک از کارکردهای روانی خودمون رو باید تقویت کنیم.

نویسنده: دکتر پرویز علی وردی (روانپزشک) 
-وبسایت:  www.parvizaliverdi.com 
-کپی برداری و حذف نام نویسنده عملی غیر اخلاقی بوده و درشان یک انسان فرهیخته نیست.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*