مُدافینیل،داروی بیداری و هوشیاری

۲۸ مهر, ۱۳۹۵ دکتر پرویز علی وردی 83

داروی مُدافینیل(MODAFINIL) یا پروویژیل بمانند یک داروی محرک سیستم عصبی باعث کاهش خواب آلودگی و افزایش هوشیاری و بهبود تمرکز و غِنای تفکر و ادراک می گردد.همچنین تکانشگری را نیز ممکن است کاهش دهد.مُدافینیل اولین بار در سال ۱۹۹۸ در سازمان دارو_غذای امریکا (FDA)پذیرفته شد تا برای حمله های خواب (نارکولپسی) و همینطور خواب آلودگی روزانه در کسانیکه شبها دچار قطع تنفس (آپنه ی انسدادی خواب) می گردند مصرف شود.ین دارو اعتیاد آور نیست و مدت زیادی نیست که وارد ایران شده است اما امیدواریم مانند قرص ریتالین جایگزینی برای تنبلی و عدم کوشش برخی از دانشجویان نگردد.این دارو برای اختلال بیش فعالی(ADHD) به تصویب نرسیده است ولی بنا بر تجربه و تشخیص روانپزشک گاهی بعنوان درمان کمکی در مشکلات ذهنی می تواند به کار رَوَد. در ضمن این دارو عاملی برای باهوش تر شدن نیست.

سود و زیانِ ریسپریدون

داروی ریسپریدون (Risperidone) که از طریق کاهش میزان دپامین مغز اثر می کند برای بهبود رفتار و همینطور برطرف کردن افکار غیر عادی مانند افکار بدبینانه بکار می رود.این دارو بیشترین شهرت خود را در اصلاح اختلالات رفتاری کودکان مانند بیش فعالی و اختلال سلوک و همچنین در درمان علایم منفی بیماران روانپریش (مانند انزوای اجتماعی و کم حرفی) دارد.این قرص بنا بر تجربه و تشخیص روانپزشک گاهی بعنوان درمان کمکی در مشکلات ذهنی مانند اضطراب و وسواس و افسردگی می تواند به کار رَوَد.این دارو اعتیاد اور نیست.

ضعیفترین بخش شخصیت ما کدام است؟

۹ شهریور, ۱۳۹۵ دکتر پرویز علی وردی 0

در علم روانشناسی،برای هر شخصی چهار کارکرد در نظر گرفته و تعریف میشه که کارکردهای اول و دوم تا میانسالی ،زمام امور اون شخص رو در دست دارند و زندگی رو یکجانبه و افراطی به پیش میبرند.ولی کارکردهای سوم و چهارم شخص که ضعیفترند بترتیب در چهل سالگی و پنجاه سالگی کمبود و ضعف خودشون رو به رخ ِ اون شخص میکشند و برای رسیدن به تعادل و زندگی بهتر،ادمی ناچار میشه به سراغ اونها بره. ولی اون زمان دیگه شاید دیر شده باشه.

این اجبارهای لعنتی

۴ شهریور, ۱۳۹۵ دکتر پرویز علی وردی 0

اصطلاح اجبار در تکرار (Repetition compulsion) اولین بار توسط فروید بعنوان عامل تداوم حالات عصبی فرد مطرح شد که طی آن :ما بخاطر اتفاقات دردناکی که در گذشته برایمان اتفاق افتاده است،ناخودآگاه دست به یکسری رفتارهای کلیشه ای ناکارآمد و حتی مضر و دردآور می زنیم تا بطور موقت رنج عمیق خویش را تسکین ببخشیم!